![]() Nelson Piquet w Brabhamie BT49 podczas Grand Prix Monako 1981 | |||
Kategoria | |||
---|---|---|---|
Konstruktor | |||
Projektant | |||
Dane techniczne | |||
Nadwozie | |||
Zawieszenie przednie |
podwójne wahacze, na zewnątrz sprężyny/amortyzatory | ||
Zawieszenie tylne |
podwójne wahacze, na zewnątrz sprężyny/amortyzatory | ||
Silnik |
Ford Cosworth DFV V8 2993 cm³, wolnossący, umieszczony wzdłużnie przed osią tylną | ||
Skrzynia biegów |
Brabham/Alfa Romeo/Hewland, manualna, 6 biegów + wsteczny | ||
Paliwo | |||
Opony | |||
Historia | |||
Debiut | |||
Kierowcy | |||
Używany | |||
Mistrzostwa | |||
Kierowców | |||
Wyścigi | |||
Wyścigi |
38 | ||
Wygrane |
7 | ||
Pole position |
7 | ||
Najszybsze okrążenie |
4 | ||
|
Brabham BT49 – samochód Formuły 1, zaprojektowany przez Gordona Murraya dla brytyjskiego zespołu Brabham. Uczestniczył w sezonach 1979–1982 Formuły 1 i był używany przez Nelsona Piqueta, gdy ten zdobył swój tytuł mistrza świata w roku 1981.
Samochód zaprojektowano jako przejściowego zastępcę dla napędzanego silnikami Alfa Romeo Brabhama BT48 po tym, gdy właściciel zespołu, Bernie Ecclestone, zdecydował się na zakończenie współpracy z włoskim producentem. BT49 został stworzony w sześć tygodni i korzystał z wielu elementów modelu BT48, ale w przeciwieństwie do niego był wyposażony w silnik Ford Cosworth DFV. Nadwozie monocoque wykonano ze stopów aluminium oraz włókien węglowych. Samochód w pewnych okresach był wyposażony w zawieszenie hydropneumatyczne oraz "hamulce chłodzone wodą".
Brabham BT49 używany był przez cztery sezony. Zbudowano siedemnaście egzemplarzy modelu. Od 1995 roku BT49 bierze udział w zawodach historycznych samochodów Formuły 1.
© MMXXIII Rich X Search. We shall prevail. All rights reserved. Rich X Search